Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Uzun süredir adını duyduğum, merak ettiğim bir yazardı ve bu kitapla başlamak istedim. Kitabı alırken bir kurgu romanı okuyacağımı düşünüyordum ancak karşıma, yazarın hayatından otobiyografik izler taşıyan, anı-roman niteliğinde bir metin çıktı. Bu durum yazarla tanışmak adına çok iyi bir karar oldu.
Yazarın dili oldukça yalın ve sade fakat aynı zamanda kendine özgü bir üslubu olduğu da her sayfada hissediliyor. Bu özgünlük, beni kitabın içine çok hızlı ve güçlü bir şekilde çekti. Sayfalar ilerledikçe yazarın diliyle kurduğum bağ daha da derinleşti.
Kitabın son dönemde fazlasıyla popüler olması beni açıkçası biraz tedirgin ediyordu. Çok sık karşıma çıkması, sürekli paylaşılması “acaba abartılıyor mu?” sorusunu aklıma getirmişti. Ancak okuduktan sonra şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki, bu kitap kesinlikle overrated değil. Hatta ilk kez, gerçekten doğru bir kitabın ve doğru bir yazarın abartıldığını görmek beni çok mutlu etti.
Bu kitap beni duygusal olarak gerçekten sarstı. Kolay kolay bir kitaptan duygulanan, gözleri dolan biri değilimdir ama bu kitapta, özellikle ilk yarısında, gözlerimin dolduğunu inkar edemem. Yer yer insanı paramparça eden bir etkisi var.
Bunun yanında değinmeden geçmek istemediğim bir başka nokta da yazarın Bulgar olması ve Bulgar kültürüne dair izler taşıması. Kitapta yer alan bazı kültürel anlatımlar ve semboller, bizim kültürümüze de oldukça yakın. Bu durum, kendimi hem yazara hem de kitaba daha yakın hissetmemi sağladı.
Son olarak şunu söyleyebilirim ki, doğru bir zamanda ve doğru bir ruh halinde okunması gerekir. Çünkü insanı derinden etkileyen bir kitap. Bana çok şey hissettirdi ve uzun süre etkisinden çıkamayacağım kitaplar arasına girdi. İyi okumalar dilerim.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.