Kilit Taşı, kadın kavramını bir karakterden çok bir duruş, bir hafıza ve bir direnç olarak ele alan bir roman. Aşk, cesaret ve dayanışma temaları kitap boyunca süs olsun diye değil, yaşanmışlıkların içinden süzülerek karşımıza çıkıyor.
Roman, üç kadının hayatı üzerinden ilerlerken aslında tek bir hikâye anlatıyor. Kuşaklar boyunca devreden acılar, suskunluklar, bastırılmış umutlar ve tüm bunlara rağmen ayakta kalma çabası. Nil’in geçmişle bitmeyen iç hesaplaşması, Zekiye Hanım’ın kaderi kızına miras bırakmamak için göze aldığı bedeller ve Berfin’in tüm engellere rağmen eğitime tutunuşu, birbirinden ayrı gibi görünse de ortak bir noktada birleşiyor. Kadın olmanın yükü ve gücü.
Hikâye Mardin’den İstanbul’a uzanırken, sadece mekânlar değil, zihniyetler, töreler ve toplumsal baskılar da yolculuğa dahil oluyor. Yazar, töreyi ve eril bakışı sert sloganlarla değil, karakterlerin hayatlarına nasıl sızdığını göstererek anlatmayı tercih etmiş. Bu da romanı daha sahici ve sarsıcı kılıyor. Okur olarak yargılamaktan çok anlamaya, hatta yer yer içten içe öfkelenmeye sürüklendiğimi hissettim.
Kilit Taşı metaforu, romanın ruhunu gerçekten iyi özetliyor. Nasıl ki bir kemerin ayakta kalması kilit taşına bağlıysa, bu hikâyede de aileyi, hatta toplumu bir arada tutanların kadınlar olduğunu fark ediyorsunuz.
Sema Soykan’ın dili sade ama duygusuz değil, aksine ölçülü bir yoğunluk taşıyor. Duyguyu abartmadan, bilgiyi kuruya kaçmadan aktarmayı başarıyor. Tarihsel arka planı ve toplumsal meseleleri romana yedirme konusunda dengeli bir tutumu var. Yer yer bilgilendirici, yer yer sarsıcı ama genel olarak akıcı ve samimi bir anlatım sunuyor. Karakterlerini iyi,kötü kalıplarına sıkıştırmadan, çelişkileriyle birlikte ele almış.
Kilit Taşı, sadece bir roman değil, kadınların geçmişten bugüne süren hak arayışına, sessiz direnişlerine ve dayanışmasına tutulmuş edebi bir ışık. Duygusal olduğu kadar düşündüren, okuduktan sonra da zihinde kalmaya devam eden bir kitap arayanlar için güçlü bir öneri.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.