İçinde yer yer kendimi bulduğum kendimle özdeşleştirdiğim kısımlar olan bir kitaptı. Veronika’ nın anlam arayışları tatmadığı, yaşamadığı şeyleri yaşadığı tatsız olaydan sonra deneyimlemeye başlaması ne kadar acı da olsa en azından bazı şeylerin içinde kalmadan özgürce bir deliymiş gibi (onlara göre deliler istediklerini yapabilirlerdi, yargılanabilirlerdi. Ama en kötü sen deli misin derlerdi? Zaten deli değil miydi? Kimin umrunda? ) yapabilmesi yaşayabilmesi içime su serpti. Kitapta çoğunlukla hayatın anlam akışını sorgulayabilirsiniz. Veronika ya da diğer yan karakterler üzerinden haberiniz olsun. Güzel sade akıcı bir kitaptı. Yazımı buraya kadar okuduysanız teşekkür ederimm. Yazımı şu alıntıyla bitirmek isterim.
Gerçekten yaşamaya başladığın an, öleceğini anladığın andır.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.