Her gün fark etmeden ve çok sıradan gibi gelen bir eylemdir yürümek ama aslında insan hayatının ilk devrimi yürümekle başlar. Erling Kagge bu kitapta yürümeyi bir hedefe varma çabası olarak değil, insanın kendisiyle baş başa kalabildiği en yalın hâl olarak ele alır. Adımlar arttıkça dünya susar, iç ses belirginleşir; yol uzadıkça insan hızdan değil, yüklerinden vazgeçer. Yürümek burada bir kaçış değil, hayatla kurulan daha dürüst bir temas, düşüncenin yavaşlayarak derinleştiği bir varoluş biçimidir. Bu yüzden yürüyüş, modern hayatın gürültüsüne karşı sessiz bir başkaldırı, insanın kendine doğru attığı en kadim ve en dönüştürücü adımdır.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.