·608 syf.··Beğendi
···Okunma: 08 Şubat 2026 11:48 ❝Masumiyet her zaman saf ruhlarda olmaz.❞
𓆩ꨄ︎𓆪
Serinin son kitabı olan Medusa’nın Ölü Kumları 4, beni tarifsiz duygular içinde bıraktı. Yer yer ağladım, yer yer hüzünlendim; kısacası bu seri bana çok yoğun hisler yaşattı. Maral Atmaca, her zamanki gibi ustalığını konuşturmuş. Bana göre oldukça büyük bir yazar ve kendisine duyduğum saygı bu kitapla birlikte daha da arttı. Wattpad yazarlarına ve kitaplarına karşı oluşan ön yargıyı hiçbir zaman anlayamadım. Fantastik türü seven herkesin bu seriye bir şans vermesi gerektiğini düşünüyorum. Çünkü ortada inanılmaz derecede zekice kurulmuş bir kurgu var.
Özellikle güçlü kadın karakterlerin ön plana çıktığı bir seri olması dikkat çekici. Erkek karakterlerden çok kadınların ağırlıkta olduğunu söyleyebiliriz. Elzem Akay ise başlı başına hayranlık uyandıran bir karakter; zekâsı ve derinliğiyle unutulmaz bir iz bırakıyor.
Maral Atmaca, kitabın teşekkür bölümünde “Belki de bu kitabı yazdıran şey, kaçmak istediğim tüm o gerçeklerdi.” diyordu. Ben de bu seriyi okurken kendi gerçeklerimden ve hayatın monotonluğundan uzaklaşmak için sayfaların arasına sığındım. Yazarın yazma motivasyonuyla benim okuma motivasyonumun bu kadar örtüşmesi, kitapla kurduğum bağı daha da güçlendirdi. İnsan bazen gerçekten yorulur ve soluklanacak bir sığınak arar; yazarın yarattığı evrenin hem kendisi hem de okurları için böyle bir sığınak olduğuna kesinlikle inanıyorum..
Seriyi ilk olarak Wattpad’de okumuş ve birkaç kez tekrar okumuştum. Kitap hâline geldiğinde yeniden okumak da benim için ayrı bir keyifti. Fantastik kurgular arasında rahatlıkla başı çeken, en sevdiğim serilerden biri oldu.
Bu kitapta Elzem Akay’ın ne kadar zeki olduğunu ve verdiği sözlerin aslında ne kadar anlam taşıdığını bir kez daha görüyoruz. Her ne kadar zaman zaman sözlerini tutmadığı düşünülse de, söylediği hiçbir şeyin boş olmadığını ve her detayın altında başka bir anlam yattığını fark etmek, yazarın ne kadar güçlü bir anlatı kurduğunu gösteriyor. Böyle bir hikâyeyi yazmak zekâ ister; aynı şekilde onu tam anlamıyla kavrayabilmek de dikkat gerektirir.
Karakterlere biçilen sonu genel olarak beğendim. Daha önce Wattpad versiyonunda Elzem’in mutlu bir çocukluk geçirdigini okumuştum, bu yeni versiyonda bunun yer almaması nedeniyle beni biraz üzse de; onun gücü ve zekâsı düşünüldüğünde her şeyin üstesinden gelebilecek bir karakter olduğunu biliyorum. Belki de yazar, bu yüzden ona böyle bir son yüklemedi.
Elzem'in Kader Sarmalındayken bile Itır'a zarar veren Suzan Dilşah'a daha önce biçtiği sonu yaşatması benim için inanılmaz bir keyifti. Bunun yanında Kırım’ın Meliz ile olmaması beni üzen detaylardan biri oldu. Bunu daha çok Kırım’ın toyluğuna ve gençliğine veriyorum. Yine de kızına yeni bir hayat sunmak isteyen bir anneyi anlayabilmesini isterdim. Elbette her karakter kendi seçimleriyle var oluyor ve bu yönüyle finalin gerçekçi olduğunu düşünüyorum.
Sonuç olarak finali çok başarılı buldum. Bir fantastik serinin bitmesi gerektiği gibi, tatmin edici ve anlamlı bir kapanıştı. Serinin sona ermesi beni hüzünlendirse de, bu yolculuğu keyifli duygularla tamamlıyorum. Benim için rahatlıkla “on üzerinden on” diyebileceğim bir kitaptı.
𓆩ꨄ︎𓆪
"Sonsuza kadar beni hep böyle sevmeni talep ediyorum."
"Kabul edildi."