"İnsan kendisi için,dünyanın basitleştirilmiş ve anlaşılır bir resmini,kendine en uygun tarzda yapmaya çalışır.Sonra,bir ölçüde, deneyimler dünyasının yerine bu kendi kozmosunu koymaya,böylece onu yenmeye çalışır...Bu yolla,kişisel deneyimin dar girdabında bulamadığı sükut ve huzuru bulmak için,bu kozmosu inşa etmeyi ruhsal yaşamının ekseni haline getirir...En büyük amaç...kozmosun saf tümdengelimle kurulabileceği evrensel temel yasalara ulaşmaktır.Bu yasalara giden mantıksal yollar yoktur;onlara yalnızca sezgiyle, deneyimin sempatik kavranışı ile varılabilir..."