Sanki Rasyonellikte Bir Yere Kadar Be Kardeşimİnsan ve Duygular
Yazar öncelikle kendimizi kandırmamız üzerinden birtakım örnekleri vererek konuya giriş yapıyor. Ardından kendini kandırmanın aslında o kadar da kötü bir şey olmadığına dair örnekler vererek devam ediyor. Nihayetinde de "Ya arkadaşlar biz ateistiz falan ama sanki kendini kandırmak yani inanmak iyi bir şey de olabilir" diyerek konuyu noktalıyor. Yani bana soracak olursanız inançsız bir insanın inanç hakkında olumlu görüşlerini içeren bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Rasyonel aklın aslında mitlere ve efsanelere inan akıldan daha iyi olmadığını, onunla işbirliği içerisinde olmadığı zaman aslında kullanıcısına zarar verdiğini ifade eden bir kitap.
Kişisel olarak ben zaten rasyonelliği severim ama aşırı rasyonel olduğunu iddia eden insanları sevmem. Rasyonellikte bir yere kadar tabii. İnsan beyni duyguları ve düşünceleri ile bir bütün halindedir. Düşünceleri kabul edip duyguları reddederseniz elde edeceğinizi yegane şey obsesif kompulsif bozukluk olur. Kişisel olarak fikirlerimi teyit etmemi sağlayan bir eser oldu. Keza Allah'a şükür ben ateist değilim ama rasyonel düşünceyi de gereğinden fazla kullanırdım. Bunun hatalı bir usul olduğunu "bilimsel" olarak gösteren bir kitap olmuş. İyi okumalar.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.