Yazar üç kuşak kadının hayatlarının dününü, bugününü ve gelecek beklentilerinin hem birbirinden ne kadar farklı olduğunu anlatıyor, hem de özünde hepsinin aynı “kader” i yaşadığını gözler önüne seriyor. Aslında günümüzde popüler olan psikolojik gen aktarımlarını, kader döngüleri üzerine düşündürüyor. Ayrıca yazarın bazı satır aralarında o kadar güzel iğneleyici sözleri var ki, bazen Şehnaz kendisini ustalıkla incelikle yerden yere vuruyor bazen diğerleri için yapıyor. Ama burada yazar öyle bir üslup ile satır aralarına bunları öyle serpiştirmiş ki denk geldiğinizde keyif alıyorsunuz. Evet bu roman için yazılmış ama gerçekte de böyle hissi veriyor. Kitabı okumak benim için uzun sürdü ve açıkçası Şehnaz’ ın hatırlarını hatırlayıp, her kelimeden yeni bir anıya geçtiği yerlerde bazen sıkıldım. Sanki karşımda nefes almadan konuşan biri varmış gibi daraldım. Ama genel olarak okurken şaşırdığım bir kitaptı. Günümüzde de geçerliliğini koruyan sosyolojik, psikolojik ve ekonomiye dair genellemeleri güzeldi. Şehnaz’ ın anne ve anneannesinin ona tavsiyeleri aslında okuyucuya da danışmanlıktı. Mesela; “ kendini sevmeyen hiç kimseyi sevemez... Önce kendini sevmeyi öğren,”
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.