Bunu okuduğunu bildiğim Damlaya sevgilerle...1000Kitap
Öncelikle Damlanın yazım diline ne kadar hayran olduğumu söyleyerek başlayacağım. Kendisi Türkiyenin Tolkieni mi bilemeyeceğim ama kesinlikle daha daha fazla okunup bilinmesi gerek. Yazarın kullandığı mahlastan dolayı da olabilir çok çeviri ve yabancı eser hissiyatı veriyor. Böyle bir cevhere sahip olduğumuz için çok mutluyum.
Yalnız benim birkaç küçük eleştirim olacaktı kitap hakkında. Özellikle en başından beri sürekli tekrar eden "baktım ya da bakmadım" "duydu ya da duymadı" gibi kalıpları ilk gördüğümde oha ne kadar iyiymiş demiştim ama bunu kitabın içine ufak yerlere serpiştirilmiş olsa daha çok etkisini taşırdı. Sürekli tekrarlanması o etkisini bende kaybettirdi.
Geçmişten karşımıza çıkan birisi var kitapta. Bu kısımdaki kişi ilk kitaptan olduğu ve çoğu okurun da ilk kitabı çok hatırlayamayacağı düşünülünce bence o karakteri hatırlamamız için biraz daha detay verilebilirdi. Ben mesela ilk kitabı açıp ordan okuyup hatırlamak zorunda kaldım.
BURDAN SONRA SPOİLER VARDIR
Bir de Nos bana çok az geçti ya. Belki diğer kitapları unuttuğumdandır( sırf bu yüzden başka bir zamanda tekrar tüm seriyi okumak istiyorum) bilemiyorum ama Nos bende ilk kitapta bıraktığı hissi bırakamadı.
Kitapta birde net bir zaman bahsedilmiyor. Eira ve Marlo tanışalı kaç yıl geçti? Son kitapta kaç yıldır arkadaşlardı? Ya da Eira ve Nos ne kadar süre birbirini tanıdı da böylesine aşık olabildiler? İlk görüşte aşk gibi miydi? Buralar kafamda oturmamış olan sorular. Yani hem unuttuğumdan hem cevaplanmamış soruların yarattığı boşluklardan kaynaklı kitabı net bir rahatlıkla okuyamadım maalesef öyle okuyabilmiş olmayı dilerdim:(
Nosun ölmüş olduğuna da inanamamıştım geri döndüğüne de inanamadım. Nosun ölmüş olduğunu ben ikinci kitap boşluk sahnesine kadar inanmıyordum ve ben aslında nosu orda kaybettim. Çünkü bunun bir kitap olduğunu ve olayların eiradan çok bağımsız gelişebileceğini biliyordum. Nosun ana karakter olması onun öldüğünü anlayamamdaki tek neden aslında. Ana karakter ölmez dedim ilk kitapta. İkinci kitapta vay be ana karakterlerde ölebilirmiş dedim ve bunu öyle kabullendim ki üçte nosun dönüşü beni dumra uğrattı.
Bu kitaba dair ikinci bir inceleme yazmak istiyorum çünkü damlanın yazım dilini ve kurgunun derinliği hakkında biraz daha konuşmak istiyorum ama artık başka zamana.
Sevgili damla kendinle gurur duy, çünkü biz fellowship seninle gurur duyuyoruz.
·
300 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
