Orhan Veli’den okuduğum ilk kitap bu ama sanki geç kalmışım gibi hissettirdi. Daha ilk şiirlerden itibaren, "keşke daha önce okusaymışım" dedim.
Bu kitapta şiir, gündelik hayatın küçük anları gibi. Bir sokak, bir bekleyiş, içten içe büyüyen bir his… Her şey çok sade ama bir o kadar da gerçek. Süslü cümleler olmadan da insanın içine dokunmayı başarıyor.
Benim en sevdiğim İstanbul’u Dinliyorum şiiridir. Ortaokulda duymuştum ilk kez. Aradan yıllar geçse de bazı dizeler insanın içinde aynı yerde kalıyor.
Hâlâ okumamış olanlara tavsiye ediyorum.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.