·325 syf.··Beğendi
···Okunma: 09 Şubat 2026 18:52 Algernon’a Çiçekler, umutla başlıyor. Zekânın her şeyi düzelteceğine inanıyorsun. Charlie yükseldikçe sevineceğini sanıyorsun ama tam tersi oluyor. İnsanları tanıyor, yalnızlığını anlıyor, geçmişini fark ediyor. Sonra yavaş yavaş her şey geri alınıyor. Bildikleri, kelimeleri, hatıraları… Kitap bitince insanın aklında tek bir his kalıyor: Bazı yükselişler, düşüşten daha çok acıtıyor. Bazı şeyleri bilmemek, bilmekten daha az acıtıyormuş.
Kitap bitti hüznü kaldı geriye, hoşçakal Charlie..