Unutan iyileşir1000Kitap
Bitirir bitirmez şunu düşündüm: Ben Ahmet Ümit’i eksik tanımışım. Yıllar önce Bâb-ı Esrar’ı okumuş, aklımda hoş ama biraz mesafeli bir tat kalmıştı. Yırtıcı Kuşlar Zamanı ise hiç öyle yapmadı. Mesafe falan bırakmadı. Direkt yakaladı, sürükledi, bıraktığı yerde de içimi rahatlatmadı.
Bu roman “katil kim” merakının çok ötesinde. Evet, polisiye ama asıl derdi suçtan çok insan. Güçle, iktidarla, korkuyla ve bunların insanın içini nasıl kemirdiğiyle ilgileniyor. Sayfalar ilerledikçe olaydan çok ruh hâli büyüyor. O karanlık atmosfer var ya, hani bazen haberlere bakıp “bir şeyler çok yanlış” dersin, işte onun edebi karşılığı gibi.
Kısacası, bu kadar sürükleyici bir roman beklemiyordum. Beklentisiz girdim, tok çıktım. Polisiye sevmesen bile okunur, çünkü mesele cinayet değil; mesele zamanın kendisi ve o zamanda hayatta kalmaya çalışan insanlar.
Benim için Ahmet Ümit’le yeniden tanışma kitabı oldu.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.