Ayfer Tunç’un kapak kızı romanındaki vermek istediği temel mesajı sevdim: insanların,başkalarının hayatlarını kendi doğrularına uymadığı anda ne kadar kolay yargılayabildiğini ama bunu yaparken aslında kendilerinin de seçmediği hayatlarının içinde yaşadıkları zorluklarla yüzleşmek zorunda kaldıklarını. Roman bu yüzleşmeyi üç farklı hayatta çok güzel ortaya koymuş. Üç karakterde farklı biçimlerde, istemedikleri halde sürüklendikleri hayatlarının ağırlığını taşıyorlar ve ne kadar bastırmaya çalışsalar da sorunların görünür olması kaçınılmaz bir hal alıyor.
Ancak romandaki karakter ve olay yoğunluğunu çok fazla buldum. Yer yer okurken koptuğum ve olayları bağdaştıramadığım oldu,kitabı okumayı zorlaştırdı. Çünkü kitabın içinde geçen bütün olaylar asıl amaca hizmet etmiyor. Karakter ve olay yığılması olmuş gibi hissettirdi bana.Yine de sonunda beni neyin beklediğini merak ettiğim için okudum ve devam iki kitabını da okumayı düşünüyorum.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.