Bugün sizlere küçük hikayelerden oluşan keyifli bir kitapla geldim. @ismail_turfanda ’nın yazdığı “Küçük Dokunuşlar” hayatın gürültüsünden çekip aldığı küçücük anları, neredeyse fısıldar gibi anlatıyor. Okurken bir hikâye bitiyor, ama hissi içinizde kalmaya devam ediyor.
Bu kitapta büyük dramlar, sarsıcı olaylar yok; onun yerine gözden kaçan bakışlar, yarım kalmış cümleler, içimize çöken sessizlikler var. Yağmur altında yürürken bir an durup etrafa bakmak gibi… Her hikâye, “Ben bunu yaşamıştım” dedirten bir yerden yakalıyor insanı. O yüzden okurla arasına mesafe koymuyor; tam tersine, yanına oturup konuşuyor sanki.
Dili sade ama duygusu yoğun. Abartıya kaçmadan, süslemeye ihtiyaç duymadan anlatıyor her şeyi. En çok da bunu sevdim: Zorlamıyor, bağırmıyor, sadece dokunuyor. Küçük bir dokunuşla kalbinizde bir şeyleri yerinden oynatıyor. Bazı hikâyelerde içim burkuldu, bazılarında hafif bir gülümseme yerleşti yüzüme; ama hepsinde ortak olan şey, içtenlikti.
Küçük Dokunuşlar, hızlı okunan ama etkisi uzun süren bir kitap. Bitirdiğinizde hemen kapağını kapatmak istemiyorsunuz; bir süre elinizde tutup, kendi hayatınızdaki küçük anları düşünmek istiyorsunuz. Çünkü bu kitap insana şunu hatırlatıyor: Hayat çoğu zaman büyük şeylerle değil, fark edilmeyen ayrıntılarla akıyor.
Benim için bu kitap, yağmurun altında sessizce okunan, kalbe iyi gelen hikâyelerden oluşan bir durak oldu. Duygularını incelikle anlatan, küçük ama sahici hikâyeleri seven herkesin kendinden bir parça bulabileceğini düşünüyorum. İyilikle ve kitapla kalın.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.