(Spoiler içerir)
Merhabaa. Öncelikle ilk iki kitaba, karakterlere ve Damla'nın yazım diline olan sevgimin ne kadar büyük olduğuyla başlamak istiyorum. Maalesef ki 3. Kitap hakkındaki düşüncelerim bu kadar sevgi dolu değil . Evreni genişletmek ve daha fazla olay olması için çok güzel bir evren temeli vardı ama bunlar heba edildi gibi geldi bana. Daturalar,merzalar hakkında daha fazla şey okuyamadığım için üzgünüm. 3. Kitap serideki son kitap olmasına rağmen olaylar çok az ve sığdı. İkinci kitapta heyecanı iliklerime kadar hissetmiştim ve beni çok tatmin etmişti ama üçüncü kitabı okurken sayfalar azaldıkça kendimi motive edip olaylar herhalde burdan sonra artacak ya da büyüyecek düşüncesindeydim. Ama ne arttı ne de büyüdü. Ve ilk iki kitapta nosun kaybı ve tekrardan bulmaya çalışırken tekrardan kaybını okuyunca çok üzülmüştüm ama bu kaybın gerçekten güzel de işlenildiğini düşünüyorum. Hayatta da kayıplar var ve Zaina'nında bu kaybı kucaklayışı, özlemini kendi parçası gibi kabullenişi çok güzel anlatılmıştı. Bundan dolayı nosun geri dönüşü fazla işlemedi ve doğru değilmiş gibi hissettirdi. Eira, marlo ve zainanın değişimi ekibe maça ve bast gibi yeni insanların katılması ve nosu iki kitaptır okumamakla birlikte onlarla yan yanayken çok gözüme battı. Bir diğer eksikliğini hissettiren şey ise insanların dünyasında savaş olmasına rağmen hiç göremememizdi. Ev hakkında düşünüldüğünde eiranın aldini, ağaçlarını özlediğini söyleyip annesiyle kardeşinin ne durumda olduğunu merak etmemesi (özlediğini dile getirse de) bir tık garip geldi açıkçası. Kitaba başlamadan önce insanların savaşta olmasınında işleneceğini düşünüyordum. O yüzden bu da bir tık hayal kırıklığı bıraktı bende. Gelelim bast ve eira konusuna bu da içimde bir kalp kırıklığı olarak kalacak.Eira ve bast'ı yakıştırıyordum. İkinci kitapta kardeşinden başka kimseye güvenmeyen bastla onu anlaşılmaz bulan eiranın bağı bana her zaman çok güzel hissettirdi. Okumakta çok büyük zevk verdi. İkinci kitapta eiranın gözünden bast'ın sürekli nos ile karşılaştırarak anlatılması ile birlikte daha çok yakıştırdım. Üçüncü kitapta ise eirayi evine getirmesi, güven hakkında yaptıkları konuşma, eiranın kucağında ağlaması, birlikte dünya değiştirmeleri ve şefkati eira'dan öğrenmesi... Asla aralarındaki ilişkiye dostluk gözüyle bakamadım ve böyle bitmesi beni çok üzdü. Bast ile eirayı yakıştırmamın nos ve geri dönüşüne ait düşüncelerime etkisi yok bu arada. Nos, her şey olup bittikten sonra bana oraya ait değilmiş gibi hissettirmişti.
·
126 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
