·208 syf.····Okunma: 10 Şubat 2026 01:37 Sayfa 140’da baba bambaşka bir şeydir - puslu, belirsiz ve karanlıktır, bazen Korkutucudur, çoğu zaman ortada yoktur, sigarasının şnorkeline kenetlenerek başka sularda ve bulutlarda yüzer.
Bir kanser hastası babayla oğlunun anıları gibi bir düzlem aslında. Yazar anlatım yaparken duygusal ve hatıraları canlandırma yöntemi ile yazmış. Öldüğünün, öleceğinin farkında olmasına rağmen babasının geçmiş anılarına bakarak varlığının ispatını arıyor gibi. Yas bencil bir duygudur diye ifade ediyor yazar tam bu noktada.
‘Korkacak bir şey yok’ diye telkinde bulunan baba ise her şeyi kabul etmiş durumda. Kitabın anlatımında ise beni en çok baba kimliğinin hayatımızda nereye konulduğuna bir bakması çok hoşuma gitti. Ölen bir kişinin diktikleri çiçekler, meyveler tekrar olurken ölen tekrardan dirilmeyecek. Ölenin yasının birden ortaya çıkmaması gibi ifadeler dikkatimi çekmiş olup beni ölüm ve baba duygusunu düşünmeye sevk etti.
Duygu durumunuzu kontrol edebildiğiniz, yoğun duygusallık yaşamadığınız bir dönemde okunmalı.