“Neden daha önce okumadım acaba?” dediğim bir kitap oldu Dokuzuncu Hariciye Koğuşu. Peyami Safa, hasta bir çocuğun gözünden öyle bir iç dünya kurmuş ki sayfalar ilerledikçe acıyı, korkuyu ve yalnızlığı neredeyse siz de yaşıyorsunuz. Büyük olaylar yok, şaşırtıcı entrikalar yok; ama insanın içine işleyen bir ruh çözümlemesi var. Kısa ama etkisi uzun süren bir roman. Dili sade, duygusu yoğun. Türk edebiyatında psikolojik roman denince neden ilk akla gelen eserlerden biri olduğunu şimdi çok daha iyi anlıyorum.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.