Ayı Dağı
Ayı Dağı bağıran, koşturan bir hikâye değil. Sessizce ilerliyor ama içine yavaş yavaş çekiyor.Ana karakterin doğayla kurduğu ilişki çok sade anlatılmış; konuşmaktan çok gözlem var, düşünmek var. Ormanda yaşamak sadece fiziksel bir mücadele değil, aynı zamanda insanın kendisiyle baş başa kalması demek. Kitap bunu çok güzel hissettiriyor.
Okurken modern hayattan ne kadar uzaklaştığımızı düşünüyorsun. Elektrik, telefon, kalabalık… Hepsi bir anda anlamsızlaşıyor. Doğa hem koruyucu hem de acımasız; bazen kucaklıyor, bazen sınırlarını sertçe hatırlatıyor. Bu ikilik kitabın en güçlü yanı bence.
Duygular çok yüksek sesle verilmiyor ama altı dolu. Yalnızlık, kayıp, sabır ve kabullenme satır aralarında ilerliyor. Her şeyin fazlasına alışmış biri için sade yaşam fikri insanın içine işliyor. Bitirdiğinde “iyi ki okudum” diyorsun ama bir süre de sessiz kalmak istiyorsun. Hızlı tüketilen bir kitap değil; sindire sindire, aralar vererek okunacak türden.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.