Merhabalar
Serinin ilk kitabını açıkça söylemek gerekirse hiç beğenmemiştim. Ama sırf ilk kitapta King’le tanışmış olmam ve karakterin bende bıraktığı merak duygusu yüzünden ikinci kitaba bir şans vermek istedim. Okuduğuma pişmanmıyım? Değilim zira King bu kitapta bana beklediğim şeyi verdi… fakat yine de potansiyelin tamamı kullanılmış mıydı, orası tartışılır. Bence çok daha iyi olabilirdi.
Hem kadın hem de erkek karakter oldukça yüksek bir dramatik ve psikolojik potansiyele sahipti. Özellikle yazarın dilinde belirgin bir gelişim var; anlatım daha akıcı, sahne geçişleri daha dengeli ve karakter iç monologları daha iyiydi.
King’in “komik bir psiko” oluşu kitabın en keyifli taraflarından biriydi. O karanlık tarafıyla ince mizahı harmanlaması karakteri sıradan bir anti-kahraman olmaktan çıkarıyor. Savannah’nın ise özellikle başlarda onunla verdiği mücadelesi cidden hoşuma gitti ama kısa sürdü yahu daha uzun olmasını o etkileşimi daha çok okumak isterdim açıkçası.
Bunlar dışında bazı noktalarda “bu sahneye gerçekten gerek var mıydı?” dediğim yerler oldu. Finalde gelişen olay örgüsü kendi içinde mantıklıydı, dram kısmıda yerindeydi. Fakat sonrasında King’in yaptığı bazı hamleler bana fazlalık gibi geldi. O noktada hikâye zaten ilerlemiş artık finale göz kırparken eklenen drama etkiyi artırmak yerine biraz dağıtmış gibiydi.
Netice olarak ikinci kitap ilkine kıyasla daha iyi ve daha karakter odaklıydı. Eksikleri olsa da bence King karakteri sayesinde kitap kendini okutuyor. Daha cesur bir kurgu tercihi ve gereksiz dramatik uzatmalardan arındırılmış bir finalle çok daha etkileyici olabilirdi diyerek yorumumu noktalıyorum.
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.