Bu kitap bir hikâye anlatmıyor.
Bir yön de göstermiyor.
Sadece soruyor:
Hareket eden herkes özgür mü?
Yoksa bazı yolculuklar kaçış mı?
Parça parça ilerleyen anlatımıyla bazen kayboldum, bazen durup düşündüm.
Homonkulus metaforunda yaratma arzusunu,
sessiz karakterde sınırların içinden doğan bütünlüğü gördüm.
Şunu fark ettim:
Sınırsız olmak değil mesele.
Sınırlı ama anlamlı olmak.
Özgürlük belki zincirleri kırmak değil;
hangi bağın içinde kalmayı bilinçle seçtiğini bilmektir.
Ben bir anneyim.
Hayat beni bazı yerlere bağlıyor.
Ama bu bağlar hapis değil — seçim.
Tokarczuk’un dünyasında herkes hareket ediyor.
Ama kendini bilen biri, sınırlı da olsa bütün kalabiliyor.
Bu kitap beni duygusal değil, düşünsel olarak etkiledi.
Belki de ikinci okumada başka kapılar açacak.
Bazı kitaplar bitmez.
Sadece içimizde yer değiştirir.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.