Altıncı Koğuş, okurken insanı rahatsız eden ama elinden bırakamadığın türden bir kitap oldu benim için. Kısa olmasına rağmen verdiği mesajlar oldukça derin ve sarsıcıydı.
Bir akıl hastanesi üzerinden aslında toplumun vicdanını, insanların duyarsızlığını ve “akıllı” ile “deli” arasındaki ince çizgiyi sorgulatıyor. Ama benim çıkardığım en güçlü duygu şu oldu: Bu dünyada kimsenin yaptığı yanına kalmıyor, herkes bir gün yaşattığını bir şekilde tadıyor. Bu mesaj kitabın en çarpıcı yanıydı.
Okurken rahatsız eden ama aynı zamanda farkındalık kazandıran, derin ve düşündürücü bir eser. Kısa olmasına rağmen etkisi çok büyük. Benim için kesinlikle 10/10 bir kitaptı.