John Steinbeck’i ilk defa okuma şansım oldu. Aslında Gazap Üzümleri ve Fareler ve İnsanlar gibi çok meşhur kitapları var; ne yazık ki bu kitapları henüz okuyamadım. Elime nereden geçtiğini bilmediğim Uzun Vadi kitabını, yazarın ismine istinaden okudum.
Gerçekten de müthiş bir anlatım gücü var. Uzun zamandır betimlemeleri bu kadar güçlü bir kitap okumamıştım. Gözünüzü kapatıp okurken her şeyi, her detayı hatta sesleri bile hayal edebileceğiniz bir anlatımla dolu.
Normalde kısa kısa hikâyelerden oluşan kitapları çok sevmem; çünkü ben metinleri bir bütün halinde değerlendirmeyi tercih ederim. Lakin bu hikâyeler birbirinden bağımsız olsa da, sanki birbirine uzaktan tanıklık eden insanların hikâyeleri gibi hissettirdi.
Her hikâye kendi içinde müthiş başarılı. Özellikle ilk hikâyeyi çok beğendim. Hikâyelerin ortak özelliğine bakacak olursak; yazar anlatımında karakterleri asla yüceltmiyor, onları olabildiğince objektif bir şekilde okuyucuya sunuyor. Bununla birlikte olayların işleyişi de bir o kadar tarafsız.
Aynı zamanda biten hikâyeler çoğu zaman üç noktayla bitmiş gibi… Sonunun nasıl bittiğinden hem %100 emin olup hem de %100 emin olamayacağınız bir yerde bırakıyor sizi. Bu kadar net bir kararsızlık alanı tanımak müthiş bir yetenek bence. Benim çok hoşuma gitti, keyifle okudum.
İşlediği hikâyeler inanılmaz güçlü. Bambaşka dünyaları aynı kitapta toplayıp hepsine eşit değer veriyor. Gerçekten harika bir okuma zevki yaşattı. Dediğim gibi betimlemeler oldukça güçlü; her ayrıntıyı hayal ettirme kaygısı taşıyor ama bu kaygı o kadar doğal ve akışında ki, yeteneğin kendi ilerleyişiyle kitap değerini buluyor.
Okuyacak olan arkadaşlara şimdiden keyifli okumalar dilerim.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.