Yugoslavya doğumlu yazar Tijan Sila’nın Saraybosna Radyosu, 1992-1995 yılları arasındaki Bosna Savaşı sırasında Saraybosna kuşatması altında yaşayan bir çocuğun gözünden hayatta kalma mücadelesini ve hayatı anlamlandırma arayışını anlatan otobiyografik bir romandır. Savaşın günden güne değişen ve zorlaşan koşullarını okurken, bir yandan da bir çocuğun büyümesine ve dünyayı algılayışının dönüşmesine tanık oluruz.
Sila, romanında büyük savaş sahnelerine yer vermek yerine halkın savaş süresince karşı karşıya kaldığı asıl meseleleri anlatır: hayatta kalma çabası, yakacak ve yiyecek bulma, radyodan dış dünyaya dair haber alabilme isteği… Pil yokken bir radyoya sahip olmanın gerçekten bir anlamı var mıdır? Bir gün pil bulabilmek hayata tutunma umudu mudur, yoksa yalnızca kısa süreli bir teselli mi? Bu sorular, savaşın yarattığı çaresizliği küçük ama çarpıcı ayrıntılar üzerinden hissettirir.
Savaşın ilerleyen zamanlarında Saraybosna’ya dair umutlar tükendiğinde bir göç serüveni başlar. Bu kez yine bir çocuğun gözünden göçü, aidiyet duygusunu, kimlik arayışını ve yerinden edilmenin yarattığı kırılmayı okuruz. Romanın dili sade, akıcı ve zaman zaman ironiktir; olaylar dramatize edilmeden, doğrudan ve yalın bir anlatımla aktarılır.
Saraybosna Radyosu, savaşın meydanlarda görünen yüzünden çok, bu süreçte sıradan insanların yaşadığı gerçekliği derinlemesine ele alan; bir çocuğun bakış açısından anlatılmasıyla etkisi daha da güçlenen çarpıcı bir romandır. Sila, savaşın yalnızca şehirleri değil, çocuklukları, hatıraları ve aidiyet duygusunu da nasıl yok ettiğini gösterirken, en zor koşullar altında bile insanın hayata tutunma çabasını görünür kılar. Bu yönüyle roman, yalnızca Bosna Savaşı’na dair bir tanıklık değil, savaşın insan ruhunda açtığı yaralara dair evrensel bir anlatı olarak da okunabilir.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.