İki şehrin hikayesi tüm zamanların en çok satılan romanı diye biliyorum.Fransız devrimini anlatması bu kadar çok satışta belki de en büyük etkendir.
Bilemiyorum.Ama kitap için şunu diyebilirim ki beklentimi karşılamadı.Hele ki ilk yarısı için romana girmekte çok zorlandım. Son 150 sayfa romanı biraz düzlüğe çıkardı.Ve romanın bu son bölümü için bir şeyler yazmak istedim.Yazar beni bir şey için düşündürttü. Spoiler içerir!
İnsan sevdiği kız için kendini feda eder mi?Cevap vereyim eder. Sevdiği için kendini feda eden çok aşk hikayesi okudum da.Bunu yadırgamıyorum. Ama sorumu şöyle düzelteyim: İnsan sevip de kavuşamadığı, hatta kendisini hiç sevmeyip, istemeyip bir başkasını seçen onunla evlenip çoluk çocuğa karışan üstüne mutlu bir evliliği olan “sevdiğinin” kocasını kurtarmak için kocası yerine boynunu giyotinin bıçağının altına koyar mı?…Kişinin ölürken bile sevdiğinin gözüne hoş görünme çabası benim nezdimde bencilliktir, don kişotluktur.
Bir başka konu yazar devrimde açlığı sefaleti zorbalığı ortadan kaldırmak için isyan eden insanları anlatıyor ama insanlar bu sefer devraldıkları yönetimde daha zalim oluyorlar. Devrim olmadan önce giyotin yoktu misal, giyotin devrimden sonra kullanılır. İnsanlar yargılanmadan ya da ayak üstü yargılanıp giyotin cezasına çarptırılır artık. Devrimi de yüceltmeden, devrimden sonraki süreci de çok güzel eleştirmiş.
“Altı araba, fettan dilber giyotine günlük şarap istihkakını götürmektedir.Tahayyül edilebilecek gelmiş geçmiş tüm gözü doymaz canavarlar, adeta Giyotin’de vücut bulmuştur”
Kitapta geçen bir diğer tema intikamdır. İnsan hayatta her şeyi affedemez.İnsan sınanmadığı günahın masumu da değildir. Lakin bildiğim şey de şudur ki intikam hırsı insanın en kötü yerlerini açığa çıkarır. İnsan düşmanını öldürmek isterken çoğu zaman o hırs o kadar ruhta yer eder ki kişi kendisini bitirir. Kişide güzel tüm şeylerin yerini çirkinlikler alır.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.