‘’Santiago, yavrum neyin var?’’ -‘’beni öldürdüler’’ .. son adımlarını ölürken atan Santiago Nasar..
Kitabın en çok vuran kısmı da son bir kaç sayfa oldu.. herkesin bir cinayeti bilmesi ama sadece o anı beklemesi.. toplu şekilde hiç müdahalede bulunmadan sadece fısıltılarla olayın gerçekleşmesine dair korkularını dile getirmeleri.. çürümüş toplumun ‘’namus’’ algısını aslında sadece diğerlerinin baskısından korkarak şekillendirmeleri.. ‘suçlu Santiago Nasar mı?’ bu bile sorgulanmadan verildi karar..cinayeti işleyecek olan Vicario kardeşler bile istemiyordu içten içe bu cinayeti, birilerinin kendilerini durdurmalarını beklediler ama o sağduyulu hareket kimseden gelmedi..
Böyledir çünkü müdahale etmek eylem gerektirir ama konuşmak ve eleştirmek zararsızdır yormaz, hatta konu hakkında yorum yaparak anlık vicdan temizleme sunar topluma..
Güzel hikayeydi, büyük cümleler kullanmadan toplum eleştirisini basit cümlelerin içine sığdırmış yazar.. çok etkileyici bir hikaye olmasa da alt mesaj yerine ulaştı.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.