"Evvela yalan yok ismimle aynı diye dikkatimi çekti aldım lakin birisi oturmuş yazara sanki beni anlatmışta, oda yazmış. Seni anlatan bi kitap söyle deseler, direk bu kitabı söylerim. Mehmet sadece ismiyle değil, her şeyiyle o kadar bendi ki, derin bi iz bıraktı benimle. Dostu Faruk, benim can dostum Anadolu'nun bacısı Nazile Serna'm. Biz onunla kavgada tanışmamıştık tam tersi bi önce ki gece insanımsının birini kafasını cama vura vura patlattığımda dikkati çekmiştimertesi akşam yanıma gelmişti "Bu gece bize katıl. Daha önce hiç konuşmadık seninle ama dikkatimi çekiyordun. Ben hep dışardan bakıldığında sinirli birisi sandım seni bu konuşmamıza kadar, hep öfkeli, hep kızgın çünkü daha bir gece önce adamın tekini kafasını cama cama vura vura kırmış, Zeki ve İlyas abi elinden zor alıp, seni zorla sakinleştirmişlerdi. İlk kez seni davet ederken gülerken gördüm yüzünü ve kalbinde ki merhameti, içinde ki o kırılgan çocuğu saklayamadın benden" demişti. Baba yerine de, anacığımı koyuyorum. Dedesini hiç sevmiyor lakin bende tam tersi dedem her şeyimdi, yalanı ilk onun sayesinde öğrenmiş olsam da. Velhasıl kelam bu eser = Memo☺️📚