Kitabı okurken dijital bağımlılığın sadece bende olmadığını anladım, bu bana huzurlu hissettirdi.
Kitap bana sosyal ağların kontrolden çıkıp insanlık adına ne denli tehlikeli olduğunu öğretti.
Bu kitabı okurken hayattaki en büyük nimetlerden biri olan odaklanmanın değerini anladım. Artık odağımı korumak ve dikkatimi dağıtan her şeyden uzak kalmaya karar verdim. Her yerde olmak hiçbir yerde olmamaktır.
Ayrıca Kitapta kendimizle baş başa kalmanın önemini anladım. Malum, teknoloji çağında kendi düşüncelerimizle 5 dakika bile baş başa kalamıyoruz. Hal böyle olunca hiçbir düşünce üretemiyoruz, zihnimiz yaşadıklarımızı bile işleyemiyor. Kısaca koyun sürüsü gibi oluyor toplum.
Kitapta beni en çok etkileyen kısmı olduğu gibi yazıyorun : Kolaylığın yarattığı mutluluk geçicidir ve bir şeyleri kaçırma üzüntüsü hızla hafifler, ama zamanına ve dikkatinize el koyan bir şeyin kontrolüne sahip olmakla gelen o anlamlı ışıltı kalıcıdır.”
Burda benim hayat felsefeimi anlatıyor aslında : Kendine hakim olmak.
Çünkü insan ordan oraya savrulursa zevkler bile çöplüğe dönüşür. Kendine hakim olmanın kendi kendinin efendisi olmanın verdiği haz bütün herşeyden ötedir.
Dinlenemiyoruz! Beynimiz sürekli saçma sapan uyarıcılar ile gereksiz yere meşgul ediliyor.
Beyin sağlıklı işler yerine gereksiz durumlara harcadığı efor nedeniye sürekli yorgun.
Burda çok önemli bir ayrıntı var: Beyin çalışarak yorulmaz, öğrenerek ve çalışarak dinlenir aslında. Beyni asıl yoran şey bu gereksiz dikkat dağıtıcı unsurlar, yani boş uğultu.
Düşüncelerimiz arasında sürekli gidip gelmek beyinde bağ kurar ve bu insanı diri tutar.
Yazmak düşünceyi netleştirir.
Sosyal medya insanı hem bağ kurmuş hem yalnız hem mutlu hem hüzünlü hissettirir. Asla bir doyuma ulaştırmaz.
İnsanlar, uzun vadede daha zararlı olsada tabiatı gereği kısa vedede daha az enerji gerektiren aktiviteleri tercih eder.
Sosyal medya konuşmamızı etkiliyor.
Problem çözmekten ve herşeyi daha iyi hale getirmekten keyif alıyorum.
Sosyal medya insanlara bir yüceltme kaynağı sunuyor.
Cansızlık ve can sıkıntısı hiçbir sosyal aktivite yapmamaktan kaynaklanıyor. İnsan ne kadar efor sarfederse o kadar enerjik olur.
Sonuç olarak : Dijital dünyanın insan beynine ve ruhuna verdiği zarar uyuşturucu ile hemen hemen aynıdır. Hatta bana göre daha kötüdür.
Hayatımızı tekrar elimize almak için dikkatimizi ve zihnimizi nimet bilip, bütün istilacılardan korumamız gerkeiyor.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.