İncir çekirdeğini doldurmayacak konuları gözümde büyüttüğüm için,kimse kırılmasın derken kendimi paramparça ettiğim ve hak etmeyen insanlara gereğinden fazla değer verdiğim için..Herkesi sevip ,sayıp,güvenip bir kendi kıymetimi bilmediğim ve her isteği üzerime vazifeymiş gibi görüp kimseye hayır diyemediğim için...İnsanın tek başına altından kalkamayacağı yükleri yüklenmeye çalıştığım ve herkesi kendim gibi gördüğüm, herkese ,her şeye yetişmeye çalışırken kendime geç kaldığım ve Kafka'nın dediği gibi "Beni üzecek gücü sana ,size verdiğim için kendimden özür dilerim"..İnsan öncelikle ve ivedilikle kendinden özür dilemeli.Belki sonra başkalarından dilerim,ama önce kendinden başlamalı,önce kendinden...