' Aklımda Milan Kundera'dan okuduğum bir satır..." Ve bu dünyaya sevmediğimi söyleyebiliyorsan bu, sen artık yanımda olmadığın için." Ben, sensiz dünyayı hiç sevmemiştim.'
Bazı kitaplar vardır ki duygu yoğunluğunu aktarabilmek için kelime veya sayfa sayısının fazlalığına ihtiyacı yoktur. Kitap bittikten sonra bile okuyucuyu etkilemeye devam. Etkisi altına aldığı duygular kolay kolay yok olmaz. Tam da böyle bir kitap #zatenoşarkıyıbensanayazmadım .
Çocuklukta başlayan ,azalmayan aksine artmaya devam eden bir sevgi ve sevgili ne yaparsa yapsın her zaman yanında olan bir adam... Ne büyük bir sevgi ya da harika bir adam diyebilirsiniz ancak onun yaşadıklarını, nasıl yıprandığını gördükten sonra bu sözlerin hiçbir anlamı kalmıyor.
Umut bu hayatta en çok Elif'i sevdi. Yaptıklarını hep onu düşünerek yaptı, hayatını ona göre planlayarak geçirdi. Ona kalan sessizce beklemek oldu. Bir gün gelir umudu, bir gün sever umudu...
Madalyon 'un diğer tarafındaki isim Elif. Kendi yolunu çizmek, hayatta tutunmak için uğraşan bir kadın. Yaraları var ve bunları onarmak için sabır ve enerjiye...
Okurken bazen duygulandım bazen kızdım... Dışarıdan konuşmanın kolay olduğunu hatırlattım kendime. Olayların içinde olmak farklı düşünmeye ve hissetmeye sebep olur, herkes anlayamaz yaşanan duyguları. Aklımda tek bir soru vardı gerçekten onu mu sevdin yoksa onun görüntüsünde yaratığın kişiyi mi?..
Yazarın ilk kitabı olan " Zaten O Şarkıyı Ben Sana Yazmadım" etkileyici anlatımı, duygu geçişlerindeki başarısı, sade dili ve etkisi altına bırakan kurgusu ile benden tam not aldı. Yazarın yeni kitaplarını da görmeyi ve okumayı çok isterim
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.