Merhabalar
Bugün sizlere kalemiyle yeni tanıştığım yazar @ogunburakaydiner kaleme aldığı Bir Kuleli Hikayesi ile geldim. Kitap çok güzel yazarın kalemi oldukça akıcı bir bakayım dedim kitap bitti bile.
"Bazen yaşadığını bilmek, öldüğünü kabullenmekten daha zordur."
"Akasya kokulu bir sokak, kalbimi bıraktığım bir yaz 1979."
Emekli albay Mustafa'nın kaybolan aşkını okurken uzaklara dalıyoruz. Tarihi çınar ağaçlarının çevrelediği bir kaleydi Kuleli Askeri Lisesi. Albay Mustafa o liseden mezun olmuştu bir aşkı vardır boğazında hep yumru gibi kaldığı.
1979-1980 darbesinde kaybetmiş ne ölüsünü nede dirisini bulamamıştı.
Aramaktan yorulmuş ama asla bıkmamıştı. Kitap seven, kitap kokusunu bilen insanlar iyiki var bunu okumak bile okadar kıymetli ki. Mustafa albay artık emekli olmuştu ve ömrünün kalanını kitap kokusu, kitap sayfaları arasında geçirmek istediğinden İstanbul'da beyoğlu pasajında kendisine bir sahaf açar.
Birgün sahafa gelen ve eline aldığı İnce Memed kitabında eski ayraç görevini gören bir resim bulur. Çok heyecanlanır hemen iki yakın dostu olan Doğan ve Hamza'yı yıllardır gitmediği çınaraltına çağırır.
Yakın arkadaşlar orada buluşur hemen konuya giren Mustafa durumu anlatır ve yıllardır aradığı aşkı eski bir kitabın içinden çıkan Akasya'nın resmiyle incelemeye başlarlar.
Mustafa'nın 40 yıl sonra bir umudu vardır.
Geçmişe geleceğe yolculuğu başlar.
Bu arayışta her şeyi yapmaya hazır dostları ve zeynep vardır. Çok uzun arayışlar başlar hatta Hollanda'ya kadar uzanır sonrasında nihayet aradığı aşkı Akasya'yı bulur fakat yakın dostu Hamza'yı ne yazıkki kaybeder. Aşkını bulmuş olabilir ama Şimdide dostunu kaybetmenin vicdanı yüzünden rahat edemez. Yıllardır dostu olan insan artık yoktur peki Akasya'yı bulmak buna değdi mi dersiniz?
Akasya aradığı kişi değildir artık. Bir çok suça karışmış karanlıkta kalmış birisidir. Mustafa artık ne yapacak bilemez dostunu kaybetmenin vicdanı yıllarca aradığı aşkının gerçeği karşısında kalmıştı. Şimdi istediği Hamza'nın intikamı. Bazen bazı gerçekler en ağır tokadı atar insana.
"Sessiz sedasız bir nakış gibi işlediği bu hayatta er ya da geç herkesi ait olduğu yere yerleştirdi."
#kitap41
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.