Toplumsal Körlük
John Steinbeck’in Fareler ve İnsanlar romanı, 1937 yılında, Büyük Buhran’ın Amerika’da yarattığı derin ekonomik ve toplumsal yıkımın ortasında kaleme alınmıştır. Yazar bu dönemde Kaliforniya’da, özellikle Salinas Vadisi çevresinde yaşamaktadır. Romanın mekânı, karakterleri ve atmosferi doğrudan bu coğrafyanın mevsimlik tarım işçiliği düzeninden beslenir. Bu nedenle eser, yalnızca bireysel bir trajedi değil, dönemin toplumsal yapısının eleştirel bir yansıması olarak okunmalıdır.
Romanın dikkat çekici yönlerinden biri, kadın karakterlerin konumudur. Özellikle Curley’nin karısı, ismi verilmeyen ve sürekli başkalarının bakışıyla tanımlanan bir figür olarak karşımıza çıkar. Kadın karakter, hikâye boyunca çoğunlukla bir tehdit, bir baş belası ya da erkekler için bir sorun olarak algılanır. Ancak anlatı ilerledikçe, onun da hayalleri, yalnızlığı ve bastırılmış arzuları olduğu ortaya çıkar. Steinbeck burada okuru bilinçli olarak rahatsız edici bir konuma yerleştirir: Okur da tıpkı romandaki erkek karakterler gibi kadını başta yüzeysel bir figür olarak görmeye zorlanır. Bu geç gelen insanileştirme, romanın en güçlü etik hamlelerinden biridir.
Benzer biçimde Lennie karakteri üzerinden engellilik meselesi ele alınır. 1930’lar Kaliforniya’sı, zihinsel engellilere yönelik son derece dışlayıcı ve sert bir bakış açısına sahiptir. Bu dönemde engelliler, kamusal hayattan uzak tutulması gereken, tehlikeli ya da “topluma yük” olarak görülen bireyler olarak algılanır. Devlet politikaları ve toplumsal pratikler, korumadan çok dışlama üzerine kuruludur. Lennie’nin sürekli denetlenmesi, tek başına bırakıldığında felaket beklentisi yaratması ve sonunda sistem tarafından bütünüyle dışlanması, bu zihniyetin edebi bir karşılığıdır. Steinbeck, Lennie’yi romantize etmez; aksine onun trajedisini, toplumsal bir başarısızlığın sonucu olarak sunar.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.