Gospodinov bu eserinde babasının son günlerini ve ölümü bekleyiş sürecini bir bahçe metafor üzerinden anlatır. Bahçe işleriyle uğraşmak, toprağa dokunmak ve bitkilerin döngüsünü izlemek; aslında hayatın sonuna hazırlık yapmanın en insancıl yoludur. Kişisel bir yas hikayesini evrensel bir doğa sorgulamasına dönüştürür. Bence ölüm gibi ağır bir konuyu, bahçıvanlık gibi sabır ve şefkat isteyen bir eylemle birleştirmesi hikayeyi çok naif kılmış. 
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.