Bu kitap bir biyografi gibi başlasa da, ilerledikçe Virginia Woolf’un hayatını anlatmaktan çok onun ruh hâlinde dolaşan bir iç yolculuğa dönüşüyor. Nazan Arısoy, Woolf’u kronolojik bir sıraya hapsetmek yerine; kırılganlığı, zihinsel dalgalanmaları ve yazıyla kurduğu hayati bağ üzerinden ele alıyor. Bu da kitabı kuru bir yaşam öyküsünden çıkarıp sezgisel bir anlatıya dönüştürüyor.
Kitabın en güçlü yanı, Woolf’un delilik ile yaratıcılık arasındaki ince çizgide nasıl yaşadığını göstermesi. Yazmak, Woolf için bir üretim biçiminden çok hayatta kalma yolu olarak sunuluyor. Bu yaklaşım, okuru Woolf’un metinlerine değil, doğrudan onun zihinsel yalnızlığına yaklaştırıyor.
Yer yer metnin temposu düşse de bu bir eksiklikten çok anlatının ruhuna uygun bir duraklama hissi yaratıyor. Çünkü Woolf’un hayatı da hızlı değil; ağır, sisli ve içe dönük. Kitap bittiğinde geriye net bilgilerden çok bir his kalıyor: anlaşılmamış bir kadının, dünyayla baş edebilmek için yazıya tutunuşu.
Bu eser, Virginia Woolf’u tanımak isteyen ama akademik biyografilerden uzak duran okurlar için güçlü bir başlangıç. Aynı zamanda kadın yazarlığın görünmeyen yüklerini hissetmek isteyenler için de sessiz ama etkili bir okuma deneyimi sunuyor.
"Kurallar, belirlenmiş yaşam modelleri, öğrenilmesi, susulması okunması hatta bilinmesi gerekenler içerisinde bir çerçevede, özgürmüş zengin ve mutluymuş taklidi yapmak, yaşamak mıdır?"
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.