17 Yorum
Her şey çok başka olabilirdi. Her şey çok başka oldu.
Her insan gibi ben de düşündüm . Olabilirdi. Ama olmayacağına göre diyip hayal dünyama çivi çakardım . Nasıl olsa o düşünce o tabuttan çıkacak .
Hayalet gibi yoklar durur:)
Ara ara uğrar zihnime bazen, kapıyı çalmadan çat kapı girer içeri... Bambaşka bir sen olabilirdin diye fısıldar kulağımın kenarından...
Titretir ruhumu düşüncesi..
İçimdeki diğer ben ürperir, bir çocuğun karanlıktan ürperdiği gibi.. Sonra çıkar ve gider zihnimden usulca; açtığı kapıyı kapatmadan ve arkasına bile bakmadan.. Beni yine ben ile bırakır. Ta ki bir sonraki sefer gelene dek, habersizce ve usulca...
Bazen yaşamadığım hayatların ağırlığı altında kemiklerimin çekildiğini hissediyorum.
Malma İstasyonu
Reklam
Hepimize öyle gelmiyor mu zaten? Bu ailede doğmasaydım, bu ülkede doğmasaydım, bir değil iki kardeşim olsaydı, bu şehirde yaşamasaydım, ne bileyim sınavda o soruyu doğru yapsaydım, o mesaja cevap vermeseydim veya verseydim, o kapıdan çıkmasaydım ya da içeri girseydim, o sokaktan geçmeseydim, öyle diyeceğime böyle deseydim gibi gibi bir çok şey paralel bir evrende bambaşka bir halimiz değil mi? Verdiğimiz veya vermediğimiz her karar farklı bir ben yaratıyor kendi yolunda. Bazen bu farklı versiyonlarımızın ihtimaline o kadar takılıyoruz ki şuan var olduğumuz evreni unutuyoruz, dışlıyoruz sanki diğer evrenlerin hepsinde mutluymuşuz gibi düşünüyoruz sanki o tek bir yolu farklı seçsek hayatımızdaki herşey düzelecekmiş gibi ama öyle olmadığını içten içe biliyoruz elbette. Bu yüzden ben fazla düşünmemeye çalışıyorum bunu, o bambaşka halim bambaşka bir evrende ve bunu düşünmemin bana benim evrenimde hiçbir faydası yok ne yazık ki...
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.