Algernon'a Çiçekler1000Kitap
Zekâ, insanı toplumun içine sokan kapı mıdır, yoksa onu kalabalıkların ortasında yapayalnız bırakan sürgün mü?
Algernon’a Çiçekler, Charlie Gordon’un şahsında bize sadece bir bilimsel deneyi değil, bir bilincin en saf halinden en zirveye, oradan da kaçınılmaz bir düşüşe uzanan sarsıcı hikayesini anlatıyor.
Charlie’nin dünyasında insanlar önce ikiye ayrılıyor: Bilenler ve bilmeyenler. O, sadece “sevilmek ve aidiyet hissetmek” için bilmek istiyordu. Ancak zekâ arttıkça dil dönüşüyor, yazım hataları azalıyor ama acı daha belirgin hale geliyor. Çünkü öğrenmenin bedeli; geçmişin yaralarını, dışlanmışlığı ve insanların samimiyetsizliğini fark etmektir.
Zekâ Charlie’yi zirveye taşıdığında onu insanlardan koparan bir kibre dönüşürken; asıl insanlık, o zirveden aşağıya düşerken yeşeren empati ve merhamette saklı kalıyor. Zekâ eksilirken, ruhun ağırlığı yeniden hissediliyor.
Kitabın o unutulmaz, saf ve en insani ricası ile bitirelim:
“Lütfen eğer vaktiniz olursa Algernon’un arka bahçedeki mezarına birkaç çiçek koyun olur mu?”
Bilmek her zaman mutluluk getirir mi? Yoksa bazen “bilmemek” insanın sahip olabileceği en büyük huzur mudur? 
Algernon'a Çiçekler 
Oğuzhan Çakır
Algernon'a Çiçekler Oğuzhan Çakır·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.