Kaos Olmadan Hikâye Olmaz: Hayat İçin 12 Kural Değerlendirmesi
Bu kitabı kapattığımda hissettiğim şey şu oldu: Bazı kitaplar bilgi verir, bazıları düşünce biçimini değiştirir. Bu ikinci gruba giriyor.
Peterson kitabında Eski ve Yeni Ahit’ten yaptığı göndermelerle anlatımını oldukça güçlü bir zemine oturtuyor. Dini bir metin okuyor gibi hissetmiyorsunuz ama insanlığın ortak bilinçaltına dokunan semboller üzerinden ilerlediği için anlatılanlar daha derine işliyor. Mitoloji, psikoloji ve gündelik hayat iç içe geçmiş durumda.
Kitabın bende bıraktığı en çarpıcı izlerden biri şu oldu: Kötülere sadece öfkeyle yaklaşmamak gerektiği fikri. “Melek varsa neden şeytan var?” sorusu aslında düzen ve kaos arasındaki dengeyi anlatıyor. Düzen tek başına anlamlı değil; kaos olmadan iyinin değeri ortaya çıkmıyor. Kaos her zaman “kötü” değil; bazen dönüşümün ve büyümenin zorunlu alanı. Bu bakış açısı insanı hem daha sakin hem de daha gerçekçi yapıyor.
Bir diğer güçlü nokta ise şu: Bir insanın hikâyesi olabilmesi için sınırlarının ve engellerinin olması gerekiyor. Eğer hiçbir zorluk yoksa ortada bir anlatı da yok. Bu düşünce bana “Neden benim başıma geliyor?” yerine “Bu benim hikâyemin hangi bölümü?” diye sormayı öğretti. Kaderine isyan etmek yerine, onunla nasıl dans edeceğini düşünmeye başlıyorsun.
Şükür meselesi de kitapta çok güçlü bir yer tutuyor. Sahip olduklarının farkına varmak, hayatın yükünü hafifletiyor. Sürekli eksik olana odaklanmak yerine var olana bakmak, insanın iç dengesini değiştiriyor. Bu klişe gibi görünen ama uygulaması zor olan bir farkındalık.
Kitaptaki her bir kural aslında üzerinde tekrar tekrar düşünülmesi gereken başlıklar. Bir kere okuyup rafa kaldırılacak bir kitap değil; altı çizilecek, geri dönülecek, sindirilecek bir kitap.
Uzun zamandır bir kitaptan bu kadar etkilenmemiştim. Hayatın düzeni, kaosu, sorumluluğu ve anlamı üzerine düşünmek isteyen herkes için güçlü bir kaynak. Bence mutlaka okunmalı.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.