Lisedeyken farklı bir yayınevinden okuyup hem sıkıldığım hem de tam olarak anlayamadığım o kitap…
Bu kez, yıllar sonra, keyif alarak ve gerçekten sorgulayarak bir solukta okudum.
Okurken Sokrates ve Platon’un hayatlarını paralel şekilde araştırmam metni çok daha anlaşılır kıldı. Ayrıca dönemin Atina’sının siyasi ve dini atmosferini bilmenin de metni anlamada ciddi katkısı olduğunu düşünüyorum.
Sokrates, MÖ 399 yılında “dinsizlik” ve “gençleri yoldan çıkarmak” suçlamalarıyla yargılandı ve baldıran zehri içerek idama mahkûm edildi. Öğrencisi Platon başta olmak üzere pek çok isim onunla ilgili eserler kaleme aldı. Ancak en bilinen ve en etkileyici metin, hiç şüphesiz Sokrates’in Savunması.
Kitap dört bölümden oluşuyor:
• Euthyphron: Sokrates’in dini meseleleri sorguladığı, tanrılar ve kutsallık kavramı üzerine düşündürdüğü bölüm. Aslında “dinsiz” olmadığını, aksine inancı sorgulamanın kendisini savunduğu bir metin.
• Sokrates’in Savunması: Aklın ve felsefenin gücünü kullandığı, kendisine yöneltilen suçlamalara mantıkla karşılık verdiği kısım. Çoğunluğun değil, gerçeğin peşinden gitmenin ne demek olduğunu burada çok net görüyoruz.
• Kriton: Öğrencisi Kriton’un onu kaçmaya ikna etmeye çalıştığı bölüm. Sokrates burada erdemli kalmayı, yasaya bağlılığı ve vicdani tutarlılığı seçiyor.
• Phaidon: Sokrates’in son günü ve ölümü anlatılıyor. Aynı zamanda ruhun ölümsüzlüğü ve doğa felsefesi üzerine tartışmalar yer alıyor.
Bu kitabı bu yaşımda okumak bana şunu hissettirdi:
Bazı metinler yaş almayı bekliyor. Çünkü anlamak sadece okumak değil, biraz da hayatta sorgulamış olmak demek.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.