resat nurinin gizli el kitabini bitirdim.. icimde hem mutluluk hem burukluk hem seref e duydugum kin hem senihayi anlamanin verdigi sukunet var. spoiler vermek istemiyorum fakat bazi dusuncelerimi de soylemek istiyorum. bence her sey sevismek degil. baska kadinlarin bellerine sarilmayi boyunlarini isirmayi cok basit anlatmis resat nuri. sanirim resat nuri de bunu aldatmaktan gormuyor. tamam hepimiz insaniz insani duygularimiz olur fakat bilmiyorum ben sadakatsizligi benimseyemiyorum ve icim o kadar aciyo ki. mevzu bahis ben olmasam bile bi askin ilk zamanlar gibi kalmayip erkegin sonradan aldatmasi benim kalbimi cok kiriyor. su an kitabin cok disinda konusacagim belki ama bunlari bu kitap sayesinde dusundugum icin bi yerde sizinle de paylasmak istiyorum. sadece sunu dusunuyorum bu ihanet bana yapilirsa ben bu aciyla nasil bas ederim su an bunu dusunurken bile bogazim dugumleniyor gozlerim doluyor. aslinda ben bunu hak etmedimden cok ya da bana bunu nasil yapardan cok bize bunu nasil yapar? birbirimizle ilk tanismalarimiz ilk hissettiklerimiz ilk heyecanimiz utancimiz ilk kavgamiz karsisindaki insanla derin bir bag kuran bi insan ona guvenmis kendini ya da onu tek basina biz olmaktan daha az sevmis bi insan bunu kaldiramaz gibi geliyo. buyuk konusmak ve yasamak hic istemiyorum. sadece acik konusmak gerekirse yine soyluyorum allah korusun ikisini de ama ölumle ayrilmak, bi tarafin karsi tarafi aldatip ayrilmasindan daha az aciticakmis gibi geliyo. cunku en basta birbirini o kadar seven o kadar deger veren iki insandan birinin "biz" e birlikteligimize boyle bi sey yapmasinin acisi.. bilmiyorum gercekten tarif edemiyorum. cünkü ölümde ihanet yok. kötülük yok. “Seçim” yok. ama aldatmada bilinçli bir seçim var. Ve insanın canını yakan o seçim. cok mu abartiyorum? bilinmez.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.