AŞK'A UÇMAZSAN KANATLARIN NEYE YARAR?
Yine harika bir Fatih Duman eseri ile karşınızdayım arkadaşlar. Serinin en sevdiğim kitabı oldu diyebilirim. Fatih abinin kaleminden aşkı dinlemek apayrı bi muhabetti benim için.
Sâdî-î Şirazi, Mevlana Celaleddin Rumi, Yunus Emre, Leyla ile Mecnun, Şems ve Pervanenin ayrı ayrı, bir bütün halinde aşk çevresinde birleşmesini, hepsinin aşkının aynı noktada buluşması, hepsini aşkın buluşturmasını anlatan bi hikaye okudum.
Ömer abinin aşkla yanmasını, Kerem'in az da olsa aşkla tanışmasını, Ömer abinin dostu Bilal abinin bu denli ders verici bi hikayesinin olması insanı derinden sarsıyor.
Şimdiler de aşk dediğimiz şeyin içi ne kadar boşaltıldı. Her hafta başka birisine aşk dizeleri yazanlarımız bile var. Ama aşk bu kadar basit miydi. Yanmasa aşık, maşuğuna kavuşabilir miydi. Yanmaktı aşk belki de yanıp kül olmaktı sevgilinin yolunda.
Pervane gibi Şem'in ateşine kapılmaktı aşk. Sevdiğinin git demesini gel bilmekti aşk. Onun kapısında beklemeyi nasip kabul etmeliydi aşk. Sevdiğinin nazıyla yanıp yanıp tutuşmaktı aşk.
Yunus gibi yollar aşmaktı belki de, sevgiliye ulaşmak için kendi aczini kabul etmekti, kendinden geçmek onunla var olmaktı aşk.
Mevlana gibi gönül gözünü açmaktı aşk. Yanında olmasa da yarenini yanı başında bilmekti. Rüzgar getirmeliydi sevgilinin kokusunu, yağmurlar altında ıslanmamakdı aşk.
Mecnun gibi divane olmaktı belki aşk, Leyla gibi yataklara düşmekti belki, içini sayfalara dökmekti, beklemekti aşk, sabırdı yare kavuşmak.
Ömer abi de aşkı aradı bu yolculukta, kendinden geçti aşkı bulmak için. Bence buldu hikayenin sonunda. Benim için çok güzel bi yolculuktu serinin son kitabı. Tasavvuf okumayı severlere tavsiyemdir.
Sahi aşk rüyadan ibaret midir sadece, aşkın hakkını verebilir mi insan?
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.