Bu kadar gerçekçi bir anlatım olması beni en derinden etkileyen şey oldu. Aslında hepimizin düşündüğü, yaşadığı ama dile getirmek bile bazen şikayet bazen klişeymiş gibi gördüğümüz düşünceler açıkça söylenince kendi yüzüme bir tokat gibi çarptı.
Sonra da o tokadı alıp tüm babalara çarpmak istedim.
Böyle bir adama/babaya neden katlandığını hiç anlamadım. Bu aşamada, kendi oğlumun babasına çocuğumuza olan ilgisi ve yaptığı babalık için sessiz teşekkürler ettim.
Kitabın birçok kısmında olaylar sırasız anlatılıyor ve neyin gerçekten olduğunu neyin hayalinde olmadığını anlayamıyorsunuz. Ben yazarın bunu bilinçli olarak yaptığını düşünüyorum. Çünkü bize kadınların doğumdan sonra uzun zaman yaşadığı, içinde kaybolduğu beyin sisini bu şekilde anlatmayı tercih etti bence.
Başlarda anlatım kopuk kopuk olsa da, tüm anlatılanlar sanki bizi son 60 sayfaya hazırlamak içinmiş sanki. Çünkü 115. sayfadan itibaren anlatım öyle yoğunlaşıyor ve yazar bizi duygulara öylesine boğuyor ki, öncesinde böyle bir altyapı hazırlaması yerinde görünüyor.
Her ne kadar beğensem de, 5 yaşının altında çocuğu olan annelerin okumasını tavsiye etmiyorum. Fakat, her erkeğin baba olmadan ÖNCE okumasını şiddetle tavsiye ediyorum.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.