Haftada beş gün kalk ve okula git bu bir işkence olmalıydı. Onların bu çileden kurtulması gerekiyordu. Bunun için bir ekip kurdular. Elif, Kerem, Emre ve Reco: Ekiplerinin ismi EKER’di. Bir de sloganları vardı: “OKUL ÇOK BETER, EKER OKULU EKER!”
Her şey onlara Çocuk Bayramı’nda Atatürk’e mektup yazmalarının istenmesi ile başladı. Bir çocuk olarak okula attıkları son adımda, başlarına geleceklerden habersiz diler.
EKER’in yazdığı mektup seçildi, müdür de rahatsızlanınca yeni okul müdürü Emre, yardımcıları da diğerleri seçildi. Şimdi okul onların yönetimdeydi. Bütün düzeni değiştirmek artık ellerindeydi, değiştirdiler.
Ama her şey ellerini, yüzlerine bulaştı. Eğlenelim dediler ayarlayamadılar. Oyun oynayalım, kafamıza göre takılalım diye mangal dumanda zehirlendiler. Çikolatadan alerji oldular, güneşte yanıp kavruldular…
Ve istifa ettiler. Yeni okul müdürü geldi, Ş. EKER ekibine bir kişi daha katıldı; ŞEKER ekibi oldular.
Ş. Öyle çok şey bilmiyordu. Ama emin olduğu bir şey vardı; o da çocukları çok seviyor olmasıydı.
Zaten çocukları çok sevince her şey oh ne âlâ memleket olmaz mıydı?
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.