Bu, okuduğum dördüncü Ayfer Tunç kitabı. Psikolojiyi ne kadar sevdiğini biliyorum; sanki bu romanında o ilgisini bir hikâyeyle taçlandırmak istemiş gibi. Özellikle Şehnaz’ın duygu durumunu bu denli ayrıntılı aktarmasının başka bir açıklaması yok.
Ancak kitap bana fazlasıyla detaycı geldi. Okurken öyle bir noktaya geldim ki anlatılan her şey zihnimde sahne sahne canlanmaya başladı ve bu durum beni rahatsız etti.
Şehnaz’ın E.’ye duyduğu aşkı “bipolar” olarak tanımlaması ise aslında tüm romanın özeti gibiydi.
Final kısmı daha çarpıcı olabilirdi. Bana göre sonu biraz zayıf kaldı ve havada bitti.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.