Zamanıma yazık olan bir kitaptı sadece. Güzel bir kurgu çıkabilecekken yazar uzatmışta uzatmış. Yani kitabın olay merkezi avken. Av 400. Sayfa da başlıyor. Kitap zaten 441 sayfa bu ne yani. Aşk desen yüzeysel. Adam bir çok güzel diyor bir çirkin diyor. Maggie’ye karşı bir şeyler hissediyorum diyor bir bakıyorsun 2 dakka sonra bir başkasıyla fingirdiyor. Maggie ayrı bir muamma ezik bir tipleme insanların eleştirilerine kulak asıyor, onu sürekli bırakan annesini bekleyip duruyor boşa geçen bir ömür ya. Neyse daha fazla söylenmeden konusuna geçelim. Wes simyacılık alanında kendini geliştirmek isteyen bir adamdır ama maalesef ki şu zamana kadar gittiği her simyacı tarafından uzaklaştırılmıştır. Son şans olarak Usta Welty’e başvurmak ister ve davetsiz bir şekilde makinesine gider. Orda onu karşılayan usta değil kızı Maggie’dir ve hiç insan canlısı ya da misafirperver değildir. Bu ikili bir noktada anlaşıp Hala avına katılmaya karar verir. Zaten o zamana kadar ki boş muhabbetlerle 400 sayfa okuyorsunuz. Hala avını kazanırlarsa ün ve büyük ödülü alabileceklerdir. İkili bu ödül için mükemmel takımı olmak için çabalar. Ya gerçekten kötülemek istemiyorum ama tamamen abartı olan bir kitap. SIFIR BEKLENTİYLE başlarsanız belki 5 puan versiniz öyle diyim yani. Yazım dili saçma, karakter gelişmeleri saçma. Maggie bir annem deyip Wes’i terk ediyor bir Wes deyip annesini terk ediyor. Tövbe haşa ama sayın yazarın annesiyle problemlerini buraya yazdığını düşünmeye başladım. Bu kitap sadece umutsuz büyüyen çocukların geleceklerinde kendine olan güvenlerinin sıfır olduğunu gösteriyor. Bu kitapta koca bir sıfır şahsen.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.