kitabı bitirdiğimde kendimi daha iyi hissetmedim :)
Bazı kitaplar vardır; bilgi vermez, huzur vermez, hatta motive de etmez. Ama insanın içine bir ayna koyar. Yazarın bu kitabı tam olarak böyle bir metin.
Okurken bir hikâyenin içinde ilerlemiyorsunuz. Daha çok bir zihnin içinde dolaşıyorsunuz. Kısa cümleler, keskin düşünceler, bazen neredeyse rahatsız edici bir dürüstlük.Yazar insanı teselli etmeye çalışmıyor, aksine onun kendisiyle yüzleşmesini istiyor.
Kitap boyunca en çok dikkatimi çeken şey şu oldu:
İnsan aslında yaşadıklarını değil, iz bırakan kırılmaları hatırlıyor. Başarılar geçiyor, mutlu anlar silikleşiyor ama hayal kırıklıkları, pişmanlıklar ve sorgulamalar zihinde kalıyor. Yazar bunu karamsarlık olsun diye değil, insanın doğasını olduğu gibi anlatmak için söylüyor.
Bu kitap bana şunu düşündürdü:
Günlük hayatın içinde sürekli ilerlemeye, üretmeye, çözmeye odaklanıyoruz. Ama insanın iç dünyası o kadar lineer ilerlemiyor. Bazen durup düşünmek, bazen huzursuz olmak, bazen cevap bulamamak da sürecin parçası.
Yazarın dili sert ama sahici. Okuması kolay değil, çünkü sizi rahat bırakmıyor. Ama tam da bu yüzden değerli.
Bu kitabı bitirdiğimde kendimi daha iyi hissetmedim belki, ama daha net düşündüğümü fark ettim.
Bazen kitapların görevi moral vermek değil, insanın kendine karşı daha dürüst olmasını sağlamaktır. Bu kitap benim için tam olarak böyleydi.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.