Son Küre Koruyucuları - Ersadık Kurtoğlu
#kitapyorumu
Herkese selamlar!
Ersadık Kurtoğlu’ndan Son Küre Koruyucuları yorumu ile geldimm.
Benim birkaç tane kendi kitaplarını bir başkasının yazamayacağını düşündüğüm yazarlar vardır. Bunun sebebi de kalemleri kurgularıyla o kadar özdeşmiştir ki yazarın kalemi olmadan kurgu bambaşka bir şeye evrilecek ve asla bu kadar başarılı olmayacaktır. Çünkü kurgu da kaleme göre yazılmıştır. Ersadık Kurtoğlu ve Son Küre Koruyucuları da benim için ayrılmaz bir ikili olan o yazar-kitap ikililerimden birisi oldu! Kitabımız isminin sizde yarattığı daha oyunsu ve hızlı beklentinin aksine daha çok kurgu tarihi ve bu tarihin detaylarını çözmeye vs odaklanıyor. Zaten Küreler de öyle aklınızda canlandığı gibi yazılabilecek şekilde bir olay barındırmıyor. Kitap yavaş ve detay detay ilerliyor. Evrenin ilmek ilmek oluşturulduğu çook belli. Bu kadar mest olacağımı hiç beklemiyordum çünkü her ne kadar uzun zamandır merak etsem de beklentimi çok da yüksek tutmuyordum. Ancaaak yazarın ilk kitabına göre çok iyiydi bile diyemeyeceğim çünkü bir ilk kitapla karşılaştırabilecek potansiyelden kat kat fazlasını içeriyor. Başta kalemi zaten. Çok ağır, çook. Benzetmeleri, betimlemeleri, kullandığı kelimeler, cümle kullanımı ve her şeyiyle orta çağı hissettiren orta çağ gibi de hissettiren bir kalemi var. Böyle ağır dediğime bakmayın, alışıyorsunuz. Zaten mümkün değil ki kitabı elinizden bırakasınız. Kurgunun detay detay ve yavaş işlenişi yer yer (özellikle daha önce bu tarzda bir kitap okumadıysanız) sizi sıksa da kalemi öyle bir büyülüyor ki acaba sonraki sayfada ne olacaktan çok acaba sonraki sayfada nasıl bir betimleme yapacak diye bile düşünüyorsunuz. Aslında kitabımızda bir yolculuk okuyoruz. Niora, Ølum Kraliçesinin dönüşüyle bir kahraman edasıyla yuvasını kurtarmak adına yolculuğa çıkıyor. Bu yolculukta geçmişi detaylıca öğreniyor, araştırıyor ve yolculuğa böyle devam ediyoruz. Aslında tek etkilenen Niora’nın diyarı da olmuyor. Birçok diyarı etkileyen bir karakter oluyor. Sonra (sonra değil de sonra işte) birisiyle karşılaşıyoruz ve bu kişi aslında bir prenses. Niorayla birlikte dengeyi ya da dengesizliği temsil ettiklerini söyleyebilirim. Genel olarak böyle anlatabilirim sanırım size kitabı. Ancak konusunu bilmeden okusanız da çok güzel olur. Kitabın son 2 bölümünü ağzım açık okudum sanki kitap boyu öyle okumamışım gibi. Olanlar öyle bir anlatılmıştı ki yazarın aklına bunların nasıl geldiğini sorguladım bir an. Serinin devamını merak ediyorum ama çıkar çıkmaz okumam. Seri tamamlandıktan sonra en baştan sırayla okurum ki detayları daha rahat yakalayabileyim!!
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.