Kitabın içeriği konusunda çok birşey yazmayacağım.zaten gerekli açıklamayı başka okuyucular fazlasıyla yapmış.benim sadece anlayamadığım bir husus var.kitabın bir bölümünde"din yolunun gerçek eri,sakalını bile tarayacak tarağı bulunmayan kimsedir"diyor.bunu okuyunca aklıma efendimiz(sav)in "saçı olan kimse ona ikram etsin"hadisi şerifi aklıma geldi.başka okuduğum tasavvus kitaplarındada buna benzer dünyadan hepten bir kopuş ve uzlet hayatının gerekliliğini öven cümlelere rastlamıştım.Tasavvufta "halvet der encümen" diye bir öğreti vardır.Manası:halkla beraber yaşayarak manevi olgunluğa erişmektir.sanki bununlada ters düşüyor gibi geldi.
Niyetim mutasavvıfları eleştirmek değildir.ben onların bir tırnağı bile olamam ama bu konuyu asla anlayamıyorum.
Belki anlayan vardır banada açıklasın diye yazdım,yada aynı konuyu anlayamayıp dert edinen vardır diye.yazmasaydım içimde kalırdı.
Allah beni ve hepimizi hidayete erdirsin.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.