Kimya-yı Saadet okurken bende oluşan duygu, bir şey öğrenmekten çok bir şeyi hatırlamak gibi oldu. Sanki insanın zaten içinde bildiği ama üstü örtülmüş bazı hakikatler, yavaş yavaş açılıyormuş gibi. Kitap sert bir öğreti dili kullanmıyor; daha çok insanın kalbine dokunarak onu kendiyle yüzleştiriyor. En çok da insanın değerinin dışarıda değil, kalbinin Allah’la kurduğu bağda olduğunu vurgulaması etkileyici geliyor. Okuma bittikten sonra bile insanın içinde sakin ama derin bir düşünme hali kalıyor.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.