Modiano’dan okuduğum ilk kitap oldu, sade ve akıcı anlatımı kısa sürede okumayı sağladı. Edebiyat Komisyonu ile okuduğumuz kitap bende bir boşluk hissi bıraktı. Bu boşluk, süslü cümlelerle dramatize edilmeyen gençlik aşkının ve terk edilmenin meydana getirdiği unutuluşun anlatımı bilinçli bir seçim miydi yoksa eksik yazılmışlık ve yetersizlik mi?
Modiano’nun tarzı hatta Nobel ödülünü alma sebebi hafıza, bellek parçalanmışlığını yansıtma ve bilinçli boşluklar bırakma durumu. Diğer kitaplarını henüz okumadığım için karşılaştırma elbette yapamayacağım ancak bu kitap beni tam anlamıyla tatmin etmedi. Evet kitapta bir melankoli var, sade ve abartısız bir aşk anlatımı var, gençlik devinimlerinin sebepsiz yapılan hareketlerin kitaba girip bir şeyler olacak diye beklediğiniz ama sadece girip çıkan karakterler var. Bunlar kitabı güçlü kılan ve yazarın tekniğini yansıtan seçimler. Ben bu yan karakterlerin ana karakteri güçlendirmesi ve onun hareketlerine anlam katmasını bekliyordum. Ayrıca yapılan seçimlerin ardındaki manayı anlamak istiyordum. Bütün hayatı gelişigüzel yaşayamaz birey, muhakkak sorgulamadan yaptığı davranışlar vardır ancak genele baktığımızda bir amaç hep vardır. Ben onu bu eserde bulamadım. Bunlar olmayınca gelişigüzel yazılmış bir anlatı gibi geldi bana.
Karakterlerin iç dünyası ve pskilolojik çözümlemeler eserde yer almıyor. Bu durum da derinlik katmıyor ayrıca karakterlerin motivasyonlarının olmaması en büyük eksiklik bana göre. Genç insanlar otelde kalıyor hırsızlık yapıyor Van Bever’i terk ediyor İngiltere’ye gidiyor orada başka kişilerle ilişki kuruyor ve evlerinde kalıyor sonra hop Jacqueline de yok oluyor. Tamam ama neden yaptılar bunu, anlatıcı diş hekiminin bavulunu neden çaldı? İngiltereye aşkı yüzünden gitti belki ama bu kararı bu kadar hızlı verebildi mi kendini nasıl ikna etti en azından bir iç ses bir içsel çekişme yaşaması gerekmez miydi?
Kitabın teması nedir diye sorsak cevap muhtemelen unutma, kaçış veya yabancılaşma olur. Ancak boşluklarla ve yukarıda yazdığım eleştiriler ile ilerlediği için bana tema güçlü bir omurgaya oturmamış izlenimi bıraktı. Sıkmayan bir okumaydı ama inanılmaz keyifli ve bittikten sonra bunu okudum diyebileceğiniz türden değil. Bilinçli motivasyon boşlukları bırakabilir hayatın anlamsızlığı penceresinden bakanlar için her hareketimiz anlamlı ve planlı olamaz zira. Yazarın tarzı geçmiş olmayan, hareketi neden yaptığı tam belli olmayan, motivasyonu belirsiz karakterler yaratmak olabilir. Ancak bana göre bilinçli boşluklarla yaratılan belirsizlik ile derinlik olmaması arasında ciddi bir fark ama ince bir ayrım var ve ben bu okumada derinlik eksikliğine takıldım. Yazarın anlattığı hüzünlü hikayenin atmosferi beni sarıp sarmalayamadı diyebilirim.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.