Adı gibi sakin ama insanın içine işleyen bir hikaye bu. Araya zamanın ve uzaklıkların girdiği bir baba–oğul ilişkisinin yeniden kurulma çabasını anlatıyor. Baba ile oğlun 48 saat süren o uzun, uykusuz konuşmalarına eşlik ediyoruz. Geçmişte kalan kırgınlıklar, içte biriken pişmanlıklar, hayatın anlamı, yaptığımız tercihler, dostluk ve aşk üzerine öylesine doğal ve sahici konuşuyorlar ki sanki gecenin bir yarısı, herkes uyumuşken kendi iç sesini dinliyormuşsun gibi hissediyorsun.
Hayat, her şeyi çözmekten çok hissetmek ve sarılmak üzerine kurulu. İnsan ne kadar bilgi biriktirirse biriktirsin, onu olgunlaştıran asıl şey kendine karşı dürüst olabilmesi. Kendi hatalarıyla yüzleşebilmesi, kaçtığı duygulara bakabilmesi ve sevdiklerine gerçekten dokunabilmesi. Sanırım insanı büyüten de iyileştiren de tam olarak bu.
·
175 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.