Bazı insanların yanında zamanın nasıl geçtiğini, sohbetin nasıl akıp gittiğini anlamazsınız. Çok lezzetli yemeklerin olduğu sofradan karnınızı güzelce doyurup kalkmışsınızdır ama birkaç lokma daha atasınız gelir ağzınıza. Bu insanlarla da konuştukça konuşasınız gelir. Saatiniz dolmuş, eve gitme vaktiniz gelmiştir. Yüzünüzde gülümsemeyle, zihninizde patlayan konfetilerle dönersiniz artık her nereye dönecekseniz. İşte "Anne Ben Düştüm Mü?" benim için tam da böyle bir kitaptı. Hayat, felsefe, sanata dair muhteşem bir sohbet etmişim gibi hissettim yazarla. Karnım doydu ama birkaç lokma daha istedi canım.
Kitabın muhtevasından dolayı da bolca metafor kullanarak anlatmak istedim. Şayet okursanız, beni çok iyi anlayacaksınız.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.